‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎เทอร์เรซ เฮาส์เป็นรายการที่ให้ ‎ชายหญิงแปลกหน้าหกคนมาอยู่ด้วยกัน
‎เราจะสังเกตและดูพฤติกรรมของพวกเขา
‎สิ่งที่เราเตรียมไว้ให้คือ ‎บ้านหลังงามกับยานพาหนะ
‎- ไม่มีบทพูดแต่อย่างใด ‎- ใช่ค่ะ
‎ในตอนล่าสุด...
‎- ภาพรวมดูทะมึนๆ ‎- ฮานะน่ารักมากเลย
‎เริ่มตอนมาแบบน่ารักๆ นะคะ
‎- เริ่มด้วยความสนุก ‎- ฮานะถามเรียวว่า
‎ถ้าเธอชนะแมตช์สุดท้ายของลีก ‎เขาจะไปเที่ยวกับเธอหนึ่งวันได้ไหม
‎ถ้าคืนนี้ฉันได้แชมป์
‎(ฮานะ 22 ปี เรียว 26 ปี)
‎ฉันขอตัวพี่...
‎- หนึ่งวันได้ไหมคะ ‎- อือ ได้สิ
‎เริ่มด้วยบรรยากาศมีชีวิตชีวา
‎- เริ่มต้นได้น่าตื่นเต้นดี ‎- ใช่
‎เธอทำตามสัญญาและชนะแมตช์นั้น
‎พวกเขาไปเที่ยวกันเป็นรางวัลให้เธอ
‎ที่ฮาโกเนะ ยูเนสซัน
‎- เลือกชุดว่ายน้ำด้วยกัน ‎- สนุกกันสุดๆ
‎ตอนเล่นสไลเดอร์นี่ ‎ตื่นเต้นกันยกใหญ่เลย
‎แล้วก็ไปแช่น้ำร้อน
‎ดูสนิทกันมากขึ้นเยอะเลย
‎เราคิดว่าทุกอย่างในเทอร์เรซ เฮาส์ ‎ดำเนินไปด้วยดีและสงบสุข
‎ดูเหมือนว่าเอมิกะกับรุกะ ‎จะนั่งดูหนังยามดึกด้วยกันบ่อยๆ
‎แล้วก็งีบหลับไปพร้อมกันด้วย
‎ดูเหมือนจะ "งีบด้วยกันบ่อยๆ "
‎ฮานะดูสงสัย ‎ในความสัมพันธ์ของสองคนนี้
‎จะว่า "สงสัย" ก็ไม่เชิงนัก
‎- เธอเห็นว่าสองคนนี้สนิทกัน ‎- สนิทมาก
‎และคิดว่าสองคนนี้ชอบกัน
‎เธอก็บอกให้ฉันกับรุกะไปคืนด้วยกัน
‎แบบ "ไปปลุกเขาสิ"
‎ฮานะจับคู่เธอกับรุกะเหรอ
‎อะไรประมาณนั้น
‎ทำให้ฉันไม่ค่อยสบายใจ
‎(เอมิกะ 21 ปี)
‎ฉันว่าที่เธอไม่ชอบใจ ‎เพราะเรียวอยู่ตรงนั้นใช่ไหม
‎ฉันรู้ว่าส่วนหนึ่งก็เพราะแบบนั้น
‎เธอยอมรับตรงๆ ว่าไม่อยากให้ ‎เรียวได้ยินเรื่องเธอกับรุกะ
‎- ตายๆ ‎- เธอยอมรับเลย
‎ด้วยเหตุนี้ ‎เราเลยได้เห็นการต่อสู้กันปางตาย
‎ใครจะไปคิดคะ
‎เราคิดว่าพวกเขาคงจะจบเรื่องไปง่ายๆ
‎แต่เรื่องกลับซับซ้อนกว่าเดิม
‎ฉันสบายใจเวลาอยู่กับรุกะ
‎เราใช้เวลาด้วยกันเยอะ ‎เล่นเกม ดูหนังด้วยกัน
‎คือมันก็ยากที่จะไม่รู้สึกแบบนั้นน่ะ
‎เพราะมันก็จริงที่เธอสองคน ‎นั่งเล่นด้วยกันจนดึกมากๆ
‎เล่นเกม ดูหนังรอมคอม หรือนอนงีบ...
‎มันก็เรื่องจริงใช่ไหม
‎- ก็จริง แต่... ‎- แต่ไม่ใช่เรื่องที่เธอ
‎- จะมาตัดสินว่าคนอื่นคิดยังไง ‎- ฉันอยากบอกว่า...
‎ฉันว่าก็ยากนะที่จะมาบอกคนอื่น
‎ไม่ให้คิดว่าเธอชอบใคร ‎ทั้งที่ทำตัวตรงกันข้าม
‎- ฮานะไม่ยอมเลย ‎- ไม่ยอมอยู่แล้ว
‎เราคิดว่าเธอจะพูดว่า ‎"อ้าวเหรอ โทษทีนะ"
‎- ใช่ไหมคะ ‎- แล้วก็ปล่อยผ่านไป
‎ตรงกันข้าม
‎ฮานะตอกกลับไปอีก
‎ใครจะไปคิด
‎ในมุมมองของฮานะ
‎- การดูหนังรอมคอมด้วยกัน... ‎- ครับ
‎เธอคิดแบบที่นายคิดล่ะ เรียวตะ
‎แค่มองเห็นสองคนจุ๊บแก้มกัน
‎ก็บอกว่าพวกเขาคบกันแล้ว
‎แต่ผมไม่เชื่อที่เอมิกะบอกว่า ‎เธอกับรุกะเป็นแค่เพื่อนกัน
‎ฉันก็ไม่เชื่อ
‎หลังจากงีบหลับไปด้วยกันบนโซฟา ‎ตอนกลางค่ำกลางคืน
‎- โกหกหน้าตาเฉย ‎- ใช่ไหม
‎ฮานะเองก็ไม่เชื่อเหมือนกัน
‎เรื่องแบบนั้น ‎น่าจะเกิดขึ้นบ่อยนะครับ
‎- เป็นไปได้ ‎- ยังไงเขาก็สนิทกันนี่คะ
‎ถ้าพวกเขาเลือกหนังผีจะดีกว่าไหมคะ
‎ผมว่านั่นไม่ใช่ประเด็นนะ
‎- ไม่เกี่ยวกับแนวหนังเลย ‎- ก็อาจจะช่วยได้
‎โอ้โฮ ทนายทีมเอมิกะซื่อบื้อมากครับ
‎วัดจากสิ่งที่เราเห็น
‎ฮานะคงรู้สึกดีกว่า ‎ถ้าสองคนนั้นดูหนังผี
‎- ว่าไหม ‎- ง่ายๆ แค่นั้น
‎- จริงเหรอ ‎- เธอใสซื่อเบอร์นั้น
‎อือ ผมอยู่ในระดับ...
‎พัฒนาความสัมพันธ์ไม่เป็น ‎ในหัวผมมักจะคิดอัตโนมัติว่า
‎ถ้าดูหนังด้วยกันแปลว่าเดตกัน
‎- ดูกันยันเที่ยงคืน ‎- ใช่
‎- นายคงบอกให้พวกเขาไปแต่งงานกัน ‎- ครับ ผมจะจับตัวไว้
‎ภายใต้อำนาจของผมในข้อหาผิดผี
‎- กฎคร่ำครึจังเลย ‎- ใช่
‎- นายสงสัยเรื่องสองคนนี้มากสินะ ‎- ใช่ครับ
‎ส่วนใหญ่ผมจับคนด้วยข้อกล่าวหาปลอม
‎- จับแพะไปขังนี่เรื่องถนัดสินะ ‎- มีนักโทษเยอะมากเลย
‎ไม่มีใครรู้เลยว่า ‎ตัวเองติดคุกผมได้ยังไง
‎ทุกคนบอกว่า ‎"ไม่เห็นรู้เลยว่าทำอะไรผิด"
‎"ติดคุกข้อหาอะไร"
‎"ผมแค่โอบไหล่เธอตอนถ่ายรูปเซลฟี่"
‎พอเอมิกะเดินออกจากห้อง ‎หลังคุยกันเสร็จ
‎ฮานะก็โทรเรียกใครคนหนึ่งมาหา
‎- จริงด้วยๆ ‎- จบตอนตรงนั้น
‎น่าจะเป็นเรียว
‎น่าจะใช่ เธอพูดด้วยแบบสุภาพเลย
‎อาจจะเป็นฮารุกะก็ได้นะครับ
‎- มีเหตุผล ‎- ก็อาจจะใช่นะ
‎เธอไปคุยที่ห้องเลยไม่ได้เหรอคะ
‎- แต่เอมิกะก็น่าจะอยู่ห้อง ‎- จริงด้วย
‎เดี๋ยวเราก็รู้แล้วว่าคนคนนั้นคือใคร
‎- ก็จริง ‎- แล้วถ้าเป็นอาจา คองล่ะ
‎(อาจา คอง)
‎- เรียกแชมป์เก่าเหรอ ‎- อาจาเป็นรุ่นพี่
‎แม่ของฮานะก็ดังรองลงมาจากอาจา
‎(คิมุระ เคียวโกะ)
‎น่าสนใจ ทั้งคู่นับถืออาจา
‎เอ๊ะ เธออาจจะโผล่มาก็ได้นะคะ
‎ตอนเธอเดินมาไกลๆ ‎เราก็จะได้ยินคำว่า "กล้าดียังไง"
‎ตายแล้ว มาก็ดีสิ
‎(สัปดาห์ที่ 24)
‎(กุหลาบสีชมพู)
‎- ว่าไง ‎- ขอโทษที่กวนนะคะ
‎- รู้สึกผิดเลยที่เรียกพี่มาดึกดื่น ‎- ไม่เป็นไร ว่าไง
‎ฉันจะไม่ยืดเยื้อนะคะ
‎ฉันเข้าใจว่าเอมิกะอยากคบกับรุกะค่ะ
‎ก็เลยบอกให้สองคนนั้น ‎ไปคืนดีวีดีด้วยกัน
‎หรือออกไปเที่ยวเล่นกัน
‎แต่กลายเป็นว่าเอมิกะไม่ชอบใจ
‎เอมิกะขอไม่ให้ฉันเข้าใจพวกเขาผิด
‎แต่ก่อนหน้านั้น ‎ฉันไม่รู้ว่าเอมิกะมองรุกะ
‎เป็นแค่เพื่อนรุ่นเดียวกัน ‎ที่คุยด้วยเล่นด้วยได้สบายใจ
‎- อือ ‎- ฉันเลยบอกว่าเข้าใจแล้ว
‎แล้วก็ขอโทษไป
‎ฉันขอโทษเอมิกะไปเยอะเลย
‎เหมือนเธอเอาแต่ขัดฉันเพื่อบอกว่า
‎"ฉันไม่อยากให้เธอเข้าใจเราสองคนผิด"
‎ฉันแบบ "บอกแล้วไงว่าเข้าใจแล้ว"
‎แต่ฉันก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ‎เพราะรู้สึกว่า...
‎เธอขาดความสามารถ
‎ในการรับฟังความเห็นของคนอื่น
‎เธอตอบก่อนฟังด้วยซ้ำ
‎ไม่ฟังเลยว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร
‎ฉันว่าเธอสองคนไม่มีใครผิดใครถูกนะ
‎แต่เพราะไม่เข้าใจกันเท่าไรมากกว่า
‎เลยรู้สึกว่าตัวเอง ‎ถูกเข้าใจผิด ฉันว่านะ
‎ฉันมีเรื่องที่รู้สึกกับเอมิกะ ‎ตั้งแต่แรกเจอ
‎ก็พยายามคิดอยู่ว่า ‎เข้าใจเอมิกะผิดไปหรือเปล่า
‎แล้วปล่อยไปแบบไม่คิดอะไรเยอะ
‎แต่ฉันคิดว่าสิ่งที่คิดตอนแรกถูกแล้ว
‎เรื่องอะไรเหรอที่รู้สึก
‎ฉันว่าเธอไม่เห็นอกเห็นใจคนอื่น
‎ฉันอาจจะเข้าใจผิดก็ได้
‎แต่เมื่อวาน
‎พี่เรียวกับฉันนั่งฟังเธอพูด ‎ว่าเธออึดอัดใจเรื่องอนาคต
‎ฉันรู้ว่าเธอกังวลขนาดไหน
‎แต่ไม่ว่าเราจะพูดอะไร
‎เธอก็ไม่รับฟังเลย
‎ช่วงหลังๆ ฉันเห็นนิสัยเธอเป็นแบบนี้
‎คำแนะนำของเรา...
‎ก็ไม่ถึงกับแนะนำ ‎หลังรับฟังเธอ เราก็แชร์ความเห็น
‎แต่ดูเหมือนเธอไม่รับฟังเราเลย
‎อือ
‎เธอแค่อยากระบายความรู้สึกตัวเอง
‎ฉันเข้าใจนะคะว่าเราต้องระบายบ้าง...
‎ฉันก็พร้อมรับฟัง และพยายามเข้าใจ
‎ว่าเธอรู้สึกยังไงมา
‎ฉันอยากเข้าใจเธอ
‎แล้วก็อยากรู้จักเธอ
‎ให้มากขึ้น ‎ในช่วงที่เราอยู่บ้านด้วยกัน
‎ฉันอยากให้เราเป็นเพื่อนกัน ‎แต่ก็ไม่เห็นว่าเธอจะปรับตัวเลย
‎(อีดาบาชิ โตเกียว)
‎(เจนิอะลอยด์)
‎- ขอบคุณที่มาครับ ‎- ยินดีที่ได้พบ
‎(ห้าโมงเย็น)
‎เราเตรียมจะตีพิมพ์ ‎ผลงานเดี่ยวของเปปเป้
‎เลยอยากมายืนยันตารางงานกันก่อน
‎(ฮาชิโมโตะ ฮารุนะ ‎โคบายาชิ มิตสึรุ นักออกแบบ)
‎เราอยากให้การ์ตูนวางแผง...
‎(มาเมโนะ ฟูมิโตชิ 43 ปี ‎รองบรรณาธิการ บิ๊กคอมิกสปิริต)
‎วันที่ 12 ธันวาคม
‎งั้นวันที่ 10 พฤศจิกายน...
‎- ก็อยากให้ไฟล์พร้อมพิมพ์แล้วครับ ‎- ครับ
‎เราพอจะมีไอเดียหน้าปกอยู่
‎ด้วยกระแสโลกาภิวัตน์ปัจจุบัน
‎เลยมีชาวต่างชาติราว 2.7 ล้านคน ‎อาศัยอยู่ในญี่ปุ่น
‎ผมว่าถ้าเราจับความรู้สึกของ
‎ชาวต่างชาติที่มา ‎ญี่ปุ่นครั้งแรกได้ก็คงดีครับ
‎- อือ ‎- ผมทำตัวอย่างมา
‎- มิงโกกำลังถ่ายรูปกับฮาจิโกะ ‎- เข้าใจแล้ว
‎- นี่เป็น... ‎- คอนเซ็ปต์ดีนะ ผมชอบมากเลย
‎(สี่ทุ่มครึ่ง)
‎น่ารักจัง
‎เธอมีการ์ตูนโปรดไหม
‎- เครยอนชินจัง ‎- อุ๊ย เปปเป้โทรมา
‎คะ
‎ฮัลโหล
‎อือ
‎พรุ่งนี้เหรอ
‎อือ พรุ่งนี้ว่าง
‎อือ อยากไป ไปสิ
‎ดีจัง โชคดีกับการทำงานนะ
‎ราตรีสวัสดิ์ เจอกันพรุ่งนี้
‎พรุ่งนี้สองทุ่ม
‎- เดตสองทุ่ม ที่โรงแรมปรินซ์ ‎- โอ้โฮ
‎- ใส่อะไรดีนะ ‎- นั่นสิ ชุดไหนดี
‎- นั่นสินะ ‎- อือ
‎มีโอกาสจะเกิดอะไรมากกว่านี้ไหมคะ
‎อาจจะมีอะไรเกิดขึ้นก็ได้นะคะ
‎ก็อาจจะมั้ง
‎พรุ่งนี้ฉันคงมีคำตอบที่ชัดเจน ‎ให้กับหลายๆ เรื่อง
‎ฉันไม่อยาก แต่ว่านะ ไม่รู้สิ
‎- กลับมาแล้ว ‎- ยินดีต้อนรับ ดูสิ
‎- เธอวาดเหรอ สวยดีนะ ‎- สวยใช่ไหม
‎นั่นมิยุกับเก็งก้า ‎เปปเป้วาดอันบน...
‎ฉากต่อสู้
‎วันนี้ทำอะไรบ้าง
‎วันนี้ทำอะไรเหรอ
‎- เดี๋ยวก่อน... ‎- ตั้งสติๆ
‎วันนี้ฉันทำอะไรนะ
‎- แย่แล้ว ‎- เดี๋ยวก่อนนะ...
‎- ฉันพยายามจะ... ‎- พี่โดนถามแบบไม่ทันตั้งตัว
‎- มีเรื่องอะไรเหรอ ‎- หือ
‎พรุ่งนี้ฉันไปกินข้าวเย็นกับเปปเป้ ‎หรือไม่ก็ไปดื่มกัน
‎- ที่แต่งตัวหรูใช่ไหม ‎- อือ
‎ใส่ชุดแบบเซ็กซี่ๆ เลยนะ
‎อะไรเนี่ย พอเลย
‎พี่หยุดยิ้มไม่ได้เลย
‎แล้วเธอล่ะ
‎วันนี้เหรอ ไปซื้อของมานิดหน่อย
‎- แล้วก็หางาน ‎- ดีนี่
‎มีเรื่องให้คิดเยอะเลย
‎- ทำไมยิ้มไม่หยุดเลย ‎- เปล่านะ
‎อิจฉาเลย อยากมีเรื่องตื่นเต้น
‎- ให้ยิ้มแบบนี้ได้บ้าง ‎- มีเรื่องเยอะมากเลย
‎ฉันก็อยากจะนั่งคิดเหมือนกัน ‎ว่าจะใส่ชุดอะไรไปเดต
‎ดีใจนะที่ได้ยินเรื่องพรุ่งนี้
‎ดีจัง
‎ฮานะไปวันนี้เหรอ
‎(ไปแสดงสตันต์ที่ไต้หวัน ‎กลับ 28 ฮานะ)
‎ถึงแค่วันมะรืนเอง ‎วันที่ 28 ก็มาแล้ว
‎อือ
‎วันที่ 28 พี่ทำอะไรคะ
‎มีแข่งน่ะ
‎- นัดกระชับมิตร ทำไมเหรอ ‎- แข่งเหรอ เซ็งเลย
‎อือ...
‎- แข่งที่ไหนคะ ‎- ชิบะ
‎ชิบะเหรอ
‎- ไปดูสิ ‎- ฉันติดงาน
‎- ตอนเย็นเหรอ ‎- อือ
‎อ้อ
‎เอ๊ะ จริงสิ ตอนกลางวัน ‎อยากได้คนไปส่ง
‎- อยากได้คนไปส่งเหรอ ‎- อือ ต้องขนของเยอะมากเลยค่ะ
‎- เธอน่าจะมีผู้ชายให้ช่วยเยอะนะ ‎- ไม่เลย
‎เรียกแท็กซี่เอาแล้วกัน
‎แล้วพี่ว่างอีกทีเมื่อไหร่
‎วันที่ 29 กับ 30
‎ฉันก็ว่างเหมือนกันค่ะ
‎พาฉันไปเลี้ยงซูชิที่กินซ่าไหมคะ
‎- อยากกินเหรอ ‎- อยากไหมเหรอ
‎เขาบอกว่าฉันขออะไรก็ได้ ‎เป็นรางวัลที่ใส่เสื้อตัวนั้น
‎ใช่ไหม
‎(ชินางาวะ โตเกียว)
‎(โรงแรมชินางาวะ ปรินซ์)
‎- เหนื่อยไหม ‎- เชา
‎เชา
‎- สวยจังเลย ‎- ดอกไม้เหรอ ขอบคุณนะ
‎- ดอกไม้ให้เธอ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- ไปกันเถอะ อยู่ชั้น 39 ‎- นายดูดีจัง
‎ชั้น 39 เหรอ โห
‎- เธอน่ารักมากเลย ‎- ขอบคุณนะ
‎- นายแต่งแบบนี้ก็หล่อ ‎- จริงเหรอ
‎(โอคุยามะ ฮารุกะ 24 ปี นักแสดง)
‎(นิชิโนอิริ รุกะ 20 ปี ‎พนักงานพาร์ตไทม์)
‎(มิซึโกชิ เอมิกะ 21 ปี ‎นักศึกษาปีสี่ ม.เจเอฟโอเบอร์ลิน)
‎(จูเซปเป้ ดูราโต้ 26 ปี ‎นักวาดการ์ตูน)
‎(คิมุระ ฮานะ 22 ปี นักมวยปล้ำอาชีพ)
‎(ทาวาตาริ เรียว 26 ปี ‎นักบาสเกตบอลอาชีพ)
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)
‎(ห้องอาหารและบาร์ ‎เทเบิลไนน์โตเกียว)
‎(สองทุ่ม)
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดีค่ะ
‎- เย็นนี้ได้จองไว้ไหมครับ ‎- ครับ จองชื่อ "ดูราโต้ จูเซปเป้"
‎โต๊ะอาหารพร้อมแล้ว เชิญครับ
‎- ระวังบันไดครับ ‎- ค่ะ
‎- ว้าว ‎- สวยจัง
‎โต๊ะคุณลูกค้าอยู่สุดทางเดินครับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎โห สุดยอดเลย
‎ขอบคุณมากนะคะ
‎ขอบคุณครับ
‎วิวสวยมากเลย
‎ฉันฝันว่าอยากมาเดตแบบนี้
‎มาร์ตินี่ ชนแก้ว
‎มาร์อะไรนะ มาร์ตินี่
‎มาร์ตินี่
‎- อร่อย ‎- อร่อยจัง
‎วันนี้ทำงานหรือเปล่า
‎- เมื่อเช้าฉันวาดการ์ตูน ‎- เหรอ
‎พอนายไม่ค่อยกลับบ้าน ‎ที่บ้านก็เงียบๆ นะ
‎ทุกวันฉันจะพูดว่า "คืนนี้เขาไม่กลับ ‎คืนนี้ด้วย คืนนี้อีก"
‎ฉันก็อยากเจอเธอมากนะ
‎อยากไปเที่ยวด้วยกันอีก อยากเจอบ่อยๆ
‎นายจ้องตาฉันบ่อยมากเลย
‎- เหรอ ‎- มองแบบตั้งใจมากเลย
‎- ให้หยุดมองไหม ‎- ไม่ต้องหรอก
‎ปกติแล้วซื้อดอกไม้ ‎ไปทุกเดตเลยหรือเปล่า
‎เป็นปกติไหม
‎- ไม่ปกติ ‎- อ้าว โอเค
‎ก็...
‎ที่เลือกกุหลาบชมพูนี่มีเหตุผลนะ
‎อะไรเหรอ
‎เคยได้ยินไหมว่า
‎กุหลาบแดงกับชมพูความหมายต่างกัน
‎- ภาษาดอกไม้น่ะ ‎- ไม่เคยเลย
‎- อะไรเหรอ ‎- กุหลาบชมพู...
‎หมายถึง
‎รักที่กำลังเบ่งบาน
‎เป็นตัวแทนของสิ่งนั้น
‎เราจะให้กุหลาบแดงกับคนที่เรารักมากๆ
‎และ...
‎ฉันชอบฮารุกะมากนะ
‎ฉันรู้ตัวว่าชอบเธอ
‎เลยอยากให้ดอกกุหลาบสีชมพู
‎ฉันไม่รู้ว่าเธออยากคบกับฉันไหม
‎ก็เลยเลือกสีชมพูก่อน
‎- ขอบคุณนะ ‎- ยินดีครับ
‎อือ
‎ฉันก็ชอบเปปเป้เหมือนกัน
‎- จริงเหรอ ‎- อือ แล้วก็...
‎ฉันอยากรู้จักนายให้มากกว่านี้
‎แต่อยู่กับนายแล้วสบายใจดี
‎ฉันขอเวลาอีกหน่อย จะว่ายังไงดี
‎- หาความชัดเจนเหรอ ‎- อือ ใช่
‎พูดตามตรง
‎ฉันก็รู้สึกแบบเดียวกัน
‎ฉันอยากมีเวลาทำความรู้จักเธอ
‎แต่ตอนเธอบอกว่าจะออกจากบ้าน
‎ฉันรู้ว่าฉันต้องบอกเธอ ‎ก่อนที่จะไม่มีเวลา
‎ก่อนเราจะต้องบอกลากัน
‎ฉันรู้ว่านายยุ่งกับงานมากแค่ไหน
‎ถึงฉันอยากจะอยู่กับนายมากกว่านี้...
‎ฉันก็ไม่อยากกวนโดยการชวนนายไปเดต
‎- และทำให้งานชะงัก... ‎- อือ ฉันเข้าใจ
‎ฉันมีแรงใจทำงาน ‎เพื่อที่จะได้ใช้เวลากับเธอ
‎สร้างสมดุลดีๆ ให้ตัวเอง
‎เหมือนเดตนี้
‎เวลามีเรื่องที่เฝ้ารอ ‎ก็ช่วยให้ตั้งใจทำงานและทำได้ดีขึ้น
‎- ฉันอยากรู้จักนายให้มากกว่านี้ ‎- โอเค
‎ฉันยังตอบนายทันทีไม่ได้หรอก
‎ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ
‎(เที่ยงคืน)
‎กลับมาแล้ว
‎ยินดีต้อนรับกลับ
‎พี่น่ารักจัง แล้ว...
‎- มีของขวัญด้วย ‎- ดอกไม้เหรอ
‎- จากเปปเป้ ‎- พี่เปปเป้เหรอ
‎- พี่เปปเป้ซื้อให้เหรอ ‎- มีหลายเรื่องเลย
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- เยอะเลย
‎อย่างแรก เขาบอกว่าชอบฉัน
‎อะไรนะ
‎ฉันดีใจนะ แต่ไม่ได้เตรียมใจไว้
‎ฉันรู้สึกว่ายังรู้จักเปปเป้ไม่ดีพอ
‎เลยอยากใช้เวลารู้จักกันให้มากขึ้น
‎ฉันให้คำตอบเขาในทันทีไม่ได้
‎ฉันบอกเขาไปแบบนั้น
‎- ไม่ได้จูบกันเหรอ ‎- เปล่า
‎ไม่มีจังหวะเหมาะๆ เลย ‎เรานั่งข้างกัน
‎แต่เก้าอี้ขยับยากมาก
‎ที่วางแขนก็ใหญ่มาก ‎เลยเข้าใกล้กันยาก
‎เปปเป้บอกว่าซื้อชุดนอนให้ฉัน
‎- โห ‎- เป็นชุดนอนคู่น่ะ
‎เอ๊ะ น่ารักจังเลย ว่าไหม
‎ตอนที่เราไปซื้อชุดนอนกับฮานะ
‎พี่บอกว่าอยากซื้อให้พี่เปปเป้ ‎เป็นของขวัญสักชุดนี่
‎- พี่เคยบอกเขาไหม ‎- ไม่เลย
‎- แล้ว... ‎- เราคงคิดเหมือนกันมั้ง
‎- พอเลย ‎- อือ
‎น่ารักจัง
‎น่ารักมากเลย
‎ดีมากจนกลัวเลย
‎- ยังไม่นอนเหรอ ‎- อือ เอมิกะก็ยังไม่นอน
‎เราเพิ่งนั่งคุยกัน
‎- อยากเห็นชุดนอนจัง ‎- อือ ได้สิ
‎โอ้โฮ ห่อของขวัญมาด้วย
‎ต้องห่อสิ
‎- อยากให้เป็นของขวัญจริงๆ ‎- ขอบคุณนะ
‎เธอกับเอมิกะ ‎ซื้อชุดนอนมาเหมือนกันใช่ไหม
‎- ใช่ ‎- ตอนเห็นนี่อิจฉามากเลย
‎ฉันเลยไปซื้อของฉัน
‎- ก็เลยอยากซื้อให้เธอด้วย ‎- ขอบคุณนะ
‎ไม่เป็นไร
‎น่ารักจัง
‎- ใช่ไหม ‎- อือ น่ารัก
‎ดีใจจัง
‎- ชุดนอนแขนยาวใช่ไหม อุ่นแน่เลย ‎- อือ
‎- ช่วงนี้หนาวมากเลย ‎- พอดีเลยเนอะ
‎ฉันเลือกไซส์ถูกไหม ไม่ค่อยแน่ใจ
‎- นี่มัน... ‎- ไซส์เอ็มเหรอ
‎ฉันเลือกไซส์เอ็มเหรอ
‎- อือ เอ็ม น่าจะใส่ได้พอดีนะ ‎- อือ งั้นเหรอ
‎ของฉันใหญ่ไปหน่อย
‎ก็ไม่ใหญ่เท่าไรนะ
‎นิดหน่อย
‎ใหญ่ไปนิด
‎- แต่นี่ชุดนอน ‎- ไม่เป็นไรหรอก
‎ยังไงก็ไม่ใส่ไปข้างนอกอยู่แล้ว
‎- อาจจะใส่ไป... ‎- หรือไม่เธออาจจะตัวโตขึ้น
‎ฉันอาจจะใส่ไปร้านตรงหัวมุมถนน
‎- เหนื่อยไหม ‎- หึ ไม่เหนื่อย
‎- ไม่เหนื่อยเหรอ ‎- สนุกมากเลย
‎- เหรอ ฉันก็เหมือนกัน ‎- อือ
‎- เอ๊ะ ‎- เอ๊ะ
‎- อะไรเหรอ ‎- เปล่าหรอก
‎คืนนี้ฉันจะใส่ชุดนี้นะ
‎- จริงเหรอ ‎- อือ
‎- อ๊าก ‎- ไม่รู้จะเชียร์อะไรดี
‎แม่เจ้า
‎เกือบแล้ว
‎ทำไมล่ะ เปปเป้
‎- มาแล้ว ‎- ไม่ต้องสืบ
‎เหงื่อแตกเลย
‎บรรยากาศของสองคนนี้ ร้อนฉ่าจริงๆ
‎- ทำได้ดีมาก ทั้งคู่เลย ‎- เป็นการพัฒนาที่ดีมาก
‎เกือบจูบกันแล้ว ‎เปปเป้น่ารักมาก ไม่บังคับเลยค่ะ
‎- จริงด้วย ‎- อือ
‎- เดี๋ยวนะ จะจูบไหม ‎- "เราจะจูบกันไหม"
‎ดีมากเลย
‎- "นี่เราจะ..." ‎- แล้วพวกเขาก็พูดพร้อมกันว่า "เอ๊ะ"
‎- ฉากนั้น... ‎- ดีมากเลย
‎- สุดยอด ‎- น่ารักมาก
‎อยากให้พวกเขาจูบกัน ‎แล้วหลังจากนั้นก็พูดว่า
‎"เราน่าจะจูบกันตอนไปดูวิวสวยๆ ‎ก่อนหน้านี้เนอะ"
‎- แบบนั้น ‎- ตายแล้วๆ
‎คุณพ่อ น่าเกลียดน่า
‎- ทำไมหิวน้ำล่ะ ‎- ไม่ใช้หลอดเหรอ
‎ดื่มอย่างกับเป็นโชจู
‎- นี่น้ำแร่อัดลมครับ ‎- เดี๋ยว...
‎- นี่ไม่ใช่คิริชิมะ คุโระใช่ไหม ‎- แค่น้ำธรรมดา
‎แหมๆ ฉากนั้นสุดยอดเลย
‎- แต่ก่อนหน้านั้น... ‎- ไม่น่าเชื่อ
‎- เราไม่รู้เลย... ‎- ฮานะโกรธ
‎ว่าฮานะคิดแบบนั้นกับเอมิกะ
‎"ฉันว่าเธอเป็นคนที่ ‎ไม่ใส่ใจความรู้สึกคนอื่น
‎และฉันก็คิดถูก"
‎- ผู้หญิงบางคนก็เข้ากันไม่ได้จริงๆ ‎- ใช่
‎- ความแตกต่างคือ... ‎- ไม่มีทางคิดเหมือนกัน
‎ระหว่างฮานะไม่อยู่ ‎เอมิกะพยายามตีสนิทกับเรียว
‎- กล้าจริงๆ ‎- เอมิกะพร้อมลุย
‎- แต่ที่เธอถาม... ‎- น่ารังเกียจมากค่ะ
‎"พาฉันไปเลี้ยงซูชิที่กินซ่าไหมคะ"
‎แย่มาก
‎- เธอพูดเล่นใช่ไหม ‎- ขอให้เป็นแบบนั้นนะ
‎แล้วเธอก็รอดตัวด้วยการบอกว่า ‎เขาเคยบอกจะเลี้ยงข้าวทำนองนั้น
‎แต่เธอพูดออกมาหน้าตาเฉยนะครับ
‎ทรมานลูกตาชะมัด
‎ถึงจะพูดเล่น ผมก็ไม่ชอบนะครับ
‎ที่เธอจะมาชวนกินข้าวแบบนั้น
‎- เหมือนกัน ‎- แล้วเธอก็ถามว่า "พี่ว่างไหม"
‎เขาตอบว่า "มีแข่งน่ะ"
‎แล้วเธอก็บอกว่า "อือ ฉันต้องขนของ"
‎- สรุปแล้วคือ... ‎- อยากได้คนช่วย
‎ขอให้ช่วยวิธีอื่นก็ได้นะ
‎"มีใครว่างไหมคะ ‎ฉันต้องขนของเยอะมากเลย"
‎แบบนั้นน่าจะดีกว่า
‎ผมตั้งตารอดูฉากที่จะได้เห็น
‎ตัวตนที่แท้จริงของเธอที่ยั่วโมโห ‎คนอื่นหน้าซื่อๆ แล้วก็ได้เห็นสักที
‎(กินซ่า โตเกียว)
‎(หกโมงครึ่ง)
‎- มาสักที ‎- เอ๊ะ
‎- ฉันรอนานมากเลย ‎- ฉันออกมาเร็วแล้วนะ
‎ฉันมาก่อนเวลาสิบนาที ‎ขอโทษที่ต้องให้ "รอ" นะคะ
‎หิวมากเลย ไปกันเถอะ
‎- มากินซ่าจริงๆ เหรอ ‎- อือ
‎ตกใจหมดเลย ฉันแค่พูดเล่น
‎(ซูชิ ยามะเคน)
‎- จองไว้ชื่อ "ทาวาตาริ" ครับ ‎- เชิญครับ
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดีครับ
‎เรามีซูชิสองคอร์ส
‎คอร์สแรกคือ 10,000 เยน ‎คอร์สที่สองคือ 12,000 เยนต่อท่าน
‎งั้นเอาคอร์ส 12,000 เยนครับ
‎ขอบคุณครับ
‎- จานปลาดิบเรียกน้ำย่อยครับ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎น่ากินจัง
‎ได้ยินว่าวันก่อนเธอกับฮานะ...
‎ทะเลาะกันเหรอ
‎- รู้ด้วยเหรอ ‎- อือ
‎ค่ะ
‎- เธอว่าไง ‎- ในมุมของฉัน
‎ฉันว่าความคิดเราทั้งสองคน ‎ไม่มีใครผิดนะคะ
‎ฉันเข้าใจว่าการที่ฉันกับรุกะ ‎ใช้เวลาด้วยกัน
‎- ก็อาจคิดได้แบบนั้น... ‎- ปกติน่ะเหรอ
‎จากมุมที่เธอมอง
‎แต่ฉันก็ไม่คิดว่าตัวเองทำอะไรผิด
‎ถ้าตึงกับคนที่อยู่ด้วยกัน ‎น่าจะรู้สึกแย่มากนะว่าไหม
‎- อือ ฉันไม่ชอบเลย ‎- เครียดนะ
‎ตอนนี้สมาชิกในบ้านเข้ากันได้ดีนะ
‎ถ้าเธอสองคนทะเลาะกันก็น่าเสียดาย
‎พอจะคืนดีกันได้ไหม
‎- ไม่มีอะไรต้องคืนดีนะคะ ‎- ฉันรู้ว่าไม่ได้ทะเลาะกันจริงจัง
‎- ก็ไม่ได้... ‎- ถ้าเธอสองคนรู้สึกไม่ดี...
‎ฉันไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
‎ฉันแค่รู้สึกว่า ‎เราคิดเห็นอะไรต่างกัน
‎- จานนี้เป็นฮมมากุโระ โอโทโร่ครับ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ค่ะ
‎อร่อย
‎- อร่อยมากเลย ‎- อร่อยจริง
‎- เปิดซีซั่นเมื่อไหร่คะ ‎- วันอาทิตย์หน้า
‎ปกติซีซั่นของบาสเกตบอลนานเท่าไรคะ
‎เริ่มเดือนตุลาคมไปจนถึง ‎ปลายเดือนเมษายนหรือต้นพฤษภาคม
‎ช่วงนั้นพี่จะยุ่งกว่าเดิมใช่ไหม
‎ก็จะยุ่งช่วงวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์
‎- เป็นเกมเยือน ‎- จริงเหรอ
‎บางแมตช์แข่งวันพุธ ‎ฉันก็จะไปตั้งแต่วันอังคาร
‎ประมาณนั้น
‎- คงไม่ค่อยได้อยู่บ้านสินะคะ ‎- ไม่ค่อย...
‎- ขอโทษนะครับ ‎- ครับ
‎เก็บเงินด้วยครับ
‎จ่ายบัตรครับ
‎- ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ ‎- อือ ขอบคุณ
‎- ขอบคุณครับ อร่อยมากเลย ‎- ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
‎- เรียนเชิญใหม่นะครับ ‎- ครับ ขอบคุณ
‎ขอบคุณมากค่ะ
‎เสื้อยืดตัวนั้น ‎ทำให้ฉันได้กินซูชิจริงๆ ด้วย
‎- กลับมาแล้ว ‎- ยินดีต้อนรับ กลิตเตอร์เต็มเลย
‎ค่ะ ยังไม่ได้ล้างที่แต่งขึ้นเวที
‎ไม่ได้เจอกันนานเลย
‎- ซื้อของฝากจากไต้หวันมาเต็มเลย ‎- ให้ช่วยไหม
‎- ไม่เป็นไร ไปเก็บของข้างบนก่อนนะ ‎- โอเค
‎โอ้โฮ เยอะจริงๆ ด้วย ถือไหวเหรอ
‎ของเยอะมากเลย
‎ขอบคุณค่ะ
‎- โอ้โฮ แอปเปิ้ลไซเดอร์ ‎- นายดูสดชื่นจัง
‎เพิ่งอาบน้ำมา
‎เคยกินซอสฮอยซินไหม
‎- ไม่รู้จัก ‎- ไม่รู้จัก
‎มาจากไต้หวันเลยเหรอ
‎ฉันไปแสดงสตันต์ที่ไต้หวัน
‎- สนุกไหม ‎- อือ สนุกๆ
‎แล้วก็บินกลับมา ไปแข่งที่นาโกย่า
‎- กลับมาจากตรงนั้นค่ะ ‎- ตารางแน่นมาก
‎- เดี๋ยวก็ไปอีก ‎- อือ...
‎จริงสิ ไปเมื่อไหร่เหรอ ‎อันนี้กินได้ไหม
‎กินได้เลยๆ
‎เดินทางครั้งต่อไป วันที่ 2
‎- เร็วจัง ‎- ใช่ค่ะ
‎- ของเยอะมากเลย ใครซื้อมาเหรอ ‎- ฉันเอง
‎- จะทำอะไรกินเหรอ ‎- ยังไม่ให้ดู
‎- ทำไมล่ะ ‎- เป็นเซอร์ไพรส์
‎อะไรเนี่ย ลึกลับจัง
‎- ทำอะไรกันเหรอ ‎- อร่อยจัง
‎- แล้วนายล่ะ รุกะ ‎- วันนี้ไปเรียนทำอาหารมา
‎- ในบ้านก็เลยมีของพวกนั้นเหรอ ‎- ทำอะไรมา
‎- รอดูสิ ‎- อือ เข้าใจแล้ว
‎วันนี้เอมิกะไปไหนเหรอ
‎พี่เรียวด้วย
‎ไม่ได้เขียนโน้ตไว้ ไม่รู้เหมือนกัน
‎ออกไปด้วยกันหรือเปล่านะ
‎- เอมิกะเป็นไงบ้าง ‎- ก็ดีนะ
‎ตั้งแต่ที่คุยกันตอนนั้น
‎- ก็ไม่ได้คุยกับเธออีกเลย ‎- ไม่เลยเหรอ
‎คุยกันนิดหน่อยตอนเดินสวนกัน
‎แต่เธอไม่อยู่บ้านพอดี ‎แล้วคิดยังไงล่ะ
‎พอมีเวลาไปพักให้ใจเย็นลง ‎ฉันว่าฉันอาจจะสุดโต่งเกินไป
‎บางทีฉันก็...
‎ไหลไปตามอารมณ์มากไป
‎- คุยกับเอมิกะได้ไม่มีปัญหาใช่ไหม ‎- อือ ฉันว่าได้นะคะ
‎แล้วพี่กับพี่เปปเป้ล่ะ
‎- อือ ‎- ไปเดตมาเป็นไงบ้าง
‎อะไรน่ะ
‎- อะไรเหรอ จูบกันเหรอ ‎- เปล่า
‎เปล่า แต่เราไปกินข้าว ‎ในร้านที่ดีมากเลย
‎เกือบจูบกันเหรอ
‎- เปล่า... ‎- ให้พี่เขาพูดให้จบ
‎แต่...
‎ฉันไม่รู้ว่าจะตอบเขายังไง
‎ฉันยังไม่แน่ใจ
‎อยากวิ่งรอบห้องเลย
‎ถ้าอยากวิ่งก็เอาเลย ‎วิ่งขึ้นลงดาดฟ้าก็ได้
‎ขอวิ่งสักรอบนะคะ
‎อะไรเนี่ย บ้าไปแล้ว
‎- สุดยอดเลย ‎- ใช่
‎- อือ ได้ๆ ‎- เวลาอยู่ต่อหน้าพี่สองคน
‎ฉันคงทำหน้านิ่งไม่ได้
‎ตายแล้วๆ
‎- จะพยายามไม่อมยิ้ม ‎- ไม่เป็นไรๆ
‎เป็นตัวของตัวเองเลย จะอมยิ้มก็ตามใจ
‎- กลับมาแล้ว ‎- ยินดีต้อนรับ
‎- ไง รุกะ
‎- ผมนั่งที่พี่ ‎- ไม่เป็นไรๆ ตามสบาย
‎- ยินดีต้อนรับค่ะ ‎- มีคนหน้าตามีความสุข ทุกคนอยู่บ้าน
‎- กลับมาแล้ว ‎- ยินดีต้อนรับ
‎- ชุดนั่นมายังไง ‎- เท่จังเลย
‎- ยินดีต้อนรับกลับ ‎- เช่นกัน
‎ปลดกระดุมแล้วดูเป็นคนอิตาลีเลย
‎- ทำไมแต่งตัวดีจัง ‎- เราไปกินข้าวกัน
‎- ไปกินซูชิมา ‎- ที่ไหน
‎ที่กินซ่า
‎เขาเลี้ยงซูชิที่กินซ่า ‎เพราะฉันใส่เสื้อยืดตัวนั้น
‎เขาบอกว่าจะพาไปกินข้าว ‎ที่ไหนก็ได้เป็นรางวัล
‎ฉันพูดเล่นว่า "ซูชิที่กินซ่า" ‎แล้วก็ได้ไปจริง
‎เขาทำตามที่ฉันเสนอจริงๆ ด้วย
‎ขอบคุณนะคะ อาหารอร่อยมาก
‎เธอดูมีความสุขมากเลย น่ากลัวนะ
‎- ดื่มมาเหรอ ‎- ฉันมีความสุขมาก วันนี้ไม่ดื่ม
‎เธอดูเมาๆ นะ
‎- มีความสุขมากเลย ‎- มีความสุขมากเหรอ
‎- ใช่ ‎- ที่ได้กินซูชิน่ะเหรอ
‎เปล่า อือ ใช่
‎ซูชิก็อร่อยมากเลย ดีใจมาก
‎ตายแล้ว...
‎ฉันลืมต่างหู
‎ที่ไหนเหรอ
‎ร้านที่มีโลโก้ "ซีดี" เหรอ
‎- ที่ไหน ‎- ร้านอาหารเหรอ
‎- ลืมไว้ที่ร้านอาหารเหรอ ‎- อือ
‎- ทำไมล่ะ ลืมไว้ได้ยังไง ‎- เจ็บหูก็เลยถอดออกน่ะ
‎- มันเจ็บ... ‎- ฉันสัญญาว่าไม่มีอะไรเกินเลยนะ
‎- เปล่าค่ะ ฉันแค่งง ‎- ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ
‎- เราไม่ได้ทำอะไรจริงๆ นะ ‎- ไม่ค่อยเจอคนถอดต่างหูตอนไปกินซูชิ
‎คงกวนใจน่าดู
‎หูเป็นอะไรหรือเปล่า
‎ไม่นะ
‎ฉันไปโทรหาร้านดีกว่า ‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าลืมไว้
‎- เปปเป้ มีเวลาคุยกันหน่อยไหม ‎- อือ
‎ไปเดตมาเป็นไงบ้าง
‎- เดตเหรอ ‎- อยากฟังจะแย่
‎- ฉันกับรุกะน่ะ ‎- อ๋อ
‎เดตก็สนุกมากเลย
‎- ยังไงต่อ ‎- เอ๊ะ
‎ฉันบอกว่าฉันชอบเธอ
‎ฮารุกะคงอยากบอกพวกนายเอง
‎แต่ถ้าฉันไม่บอกก่อนก็คงไม่เข้าใจกัน
‎ตอนที่ไปเดตครั้งก่อน ‎ฮารุกะบอกฉันว่า
‎เธอจะออกจากบ้านเร็วๆ นี้
‎- เธอบอกฉันก่อน ‎- ผมไม่รู้เลย
‎- เธอไม่อยู่คงเหงานะ ‎- นั่นสิ
‎พอฉันรู้ว่าเธอจะออกจากบ้าน
‎ก็เลยอยากพาเธอไปเดตที่สวยๆ ‎แล้วบอกความรู้สึกฉัน ถ้าไม่ทำ...
‎- กลัวจะเสียใจทีหลังเหรอ ‎- อือ กลัวเสียดาย
‎ฉันก็เศร้านะ
‎ตอนเธอบอกว่าจะออกจากบ้าน ฉันตกใจเลย
‎แต่ก็นะ...
‎- ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เจอกันแล้ว ‎- อือ แต่...
‎- พี่เคยเจอพี่ฮารุกะทุกวัน แล้ว... ‎- ใช่
‎ไม่รู้เลย
‎ทุกคนบอกว่า "เดี๋ยวก็ได้เจอกัน"
‎ติดต่อกันไม่ใช่เรื่องยากหรอก ‎แต่ทำได้จริงเหรอ
‎อาจจะเป็นมุมมองของฉัน ‎ในฐานะชาวต่างชาตินะ
‎แต่คนญี่ปุ่นมักจะพูดว่า ‎เดี๋ยวเจอกันๆ
‎- แล้วก็ไม่เจอ ‎- เป็นมารยาทน่ะครับ
‎ถึงจะออกจากรายการไปแล้ว...
‎- นายได้เจอฉันแน่นอน ‎- ก็คงอยากเจอพวกนายแน่
‎กับฮารุกะ ‎ฉันก็กังวลเรื่องนี้เหมือนกัน
‎ว่าถ้าไม่ได้อยู่บ้านเดียวกันแล้ว ‎อาจจะไม่ได้เจอเธอ
‎แต่ฉันก็จะพยายามเต็มที่ ‎เพื่อไปเจอเธอ
‎อือ แล้วได้พูดทุกอย่างที่อยากพูดไหม
‎อือ ไม่มีอะไรติดค้างแล้ว ‎ฉันบอกเธอทุกอย่างเลย
‎ถ้าไม่นับเรื่องที่เกิดขึ้น ‎ก็เป็นเดตที่ดีมากนะ
‎บาร์สวยมากเลย
‎ใครจะไปรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎ไม่รู้หรอกเนอะ
‎ฉันมั่นใจว่าฮารุกะกับฉัน ‎น่าจะได้คุยกันอีกรอบ
‎ถ้าได้คุยแล้ว...
‎ก็หวังว่าจะชัดเจนขึ้นนะ
‎น้ำไหม
‎(สิบเอ็ดโมงเช้า)
‎หรือชาไหมคะ
‎ชาแบบเดิมเหรอ
‎- ยังพอมีอยู่ค่ะ ‎- ร้อนไหม
‎- อือ อยากกินแบบเย็นเหรอคะ ‎- เปล่า อยากได้ชาร้อน
‎- ขอบคุณครับ ‎- ยังร้อนนิดๆ
‎ดื่มแล้วนะครับ
‎เมื่อวานพี่กับเอมิกะ ‎ไปกินข้าวเย็นกันเหรอ
‎- ใช่ ‎- เป็นไงบ้างคะ
‎เราคุยกันเรื่องเธอสองคน
‎จริงเหรอ เรื่องอะไรล่ะ
‎ฉันบอกว่าเคลียร์กันก็ดีนะ
‎เธอบอกว่าไม่มีอะไรกันแล้ว
‎- เธอพูดแบบนั้นเหรอ ‎- เธอรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้อง
‎- พูดอะไรกันต่อแล้ว ‎- จริงเหรอเนี่ย
‎- ดูเธอปล่อยวางแล้วนะ ‎- จริงเหรอคะ
‎เพราะฉันอึดอัดมากเลย
‎ไม่ต้องจมอยู่กับมันหรอก ปล่อยไปเถอะ
‎ค่ะ ถ้างั้นฉันจะไม่คิดมากแล้ว
‎- แบบนั้นก็ดีนะ ‎- แต่พูดตรงๆ ถ้าฉันเห็นเธอ...
‎ทำตัวแปลกๆ อีก ‎ฉันคงต้องพูดอะไรหน่อยค่ะ
‎เดี๋ยวรอดู
‎(สี่ทุ่มครึ่ง)
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- กลับมาแล้ว
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- ยินดีต้อนรับ
‎- ชิมหน่อยได้ไหม
‎ทุกคนกินข้าวพร้อมหน้า
‎- พี่กินหรือยัง ‎- กินแล้ว
‎กินอะไรมาคะ
‎ฉันกินข้าวผัดกับเกี๊ยวซ่า ‎ตอนหกโมงเย็น
‎- คู่อร่อย ‎- ไม่หิวเหรอคะ
‎ฉันกินข้าวเย็นไปแค่ครึ่งเดียวเอง
‎- ทำไมล่ะ ‎- แล้วก็แช่ที่เหลือไว้
‎ฉันกังวลมากเลย
‎- จนกินแทบไม่ลง ‎- กังวลอะไรคะ
‎- พรุ่งนี้ต้องส่งงาน ‎- อย่างนี้เอง
‎แต่ทุกอย่างก็เป็นไปตามแผนนะ
‎- เรียวล่ะ ‎- น่าจะไปแล้วนะ
‎- ไม่เจอเขาเลย ‎- พี่เรียว
‎เขาทำอะไรอยู่เหรอ
‎โทษทีที่ทำงานตอนกินข้าวเย็น
‎- ไม่เป็นไรเลย ‎- ก่อนอื่น นายพอมีเวลาคุยไหม
‎อือ ได้สิ
‎ที่ไหน ตรงนี้เหรอ
‎- ไม่ใช่ที่นี่... ‎- ที่นี่เหรอ
‎- ข้างบนเถอะ ข้างบนดีกว่า ‎- ไหนๆ ก็นั่งนี่แล้ว
‎- ไปเถอะ ‎- ไปกัน
‎แล้วเจอกัน
‎ค็อกเทลหน่อยไหม
‎- ไม่เป็นไร มีแอปเปิ้ลไซเดอร์ ‎- โอเค
‎แอปเปิ้ลไซเดอร์
‎ขนลุกมากเลย
‎- ไหวไหม ‎- ตายแล้ว
‎ขนลุกสุดๆ ไปเลย
‎น่าเบะปากได้อีก
‎- เนอะ ‎- ดูแล้วหมดอารมณ์
‎ช็อกเลยค่ะที่เรียวไปจริงๆ
‎ผมว่าเธอคงพยายามรักษาหน้า
‎ตอนบอกไม่คิดว่า ‎จะได้ไปกินซูชิที่กินซ่าจริงๆ
‎แล้วก่อนหน้านี้จะพูดทำไม
‎- จริงด้วย ‎- ไม่ผิดเลย
‎ถ้าเป็นเรื่องจริง ‎ตอนนัดกันเธอก็คงบอกแล้ว
‎- "จะไปจริงเหรอ ฉันล้อเล่นนะ" ‎- ใช่
‎แต่พวกเขานัดกันที่กินซ่า
‎เธอเคยตัวกับการมีคนเลี้ยงข้าว
‎- ใช่ ‎- ใช่ไหม
‎เขายกจานซูชิน่ากินออกมา ‎แต่เธอแทบไม่ตื่นเต้นเลย
‎- จริง ‎- ตอนที่ยกจานนิกิริออกมา
‎- ปกติเราจะตื่นเต้นนะคะ ‎- มากุโระนั่นน่ากินมาก
‎- มากุโระนิกิรินุ่มๆ น่ากิน ‎- ต้องตื่นเต้น
‎นุ่มลื่นจนเคลิ้มเลยเนอะ
‎- ดูฉ่ำและน่าอร่อยมาก ‎- สุดยอด
‎ช่วยดูตื่นเต้นหน่อย
‎แล้วก็เรื่องต่างหู...
‎- อันนี้แย่สุดเลย ‎- ช็อกเลย
‎- นั่นมัน... ‎- บ้าบอมาก
‎เธอเล่นใหญ่เรื่องต่างหูคู่เดียว ‎มากเลยค่ะ
‎คนรอบตัวก็คงจะสงสัยว่า
‎"ไปทำอะไรกันมา
‎- ถึงได้ต้องถอดต่างหู" ‎- ใช่
‎- ตั้งใจยิงฮานะใช่ไหมครับ ‎- ใช่ไหม
‎ตอนปะทะกันก่อนหน้านี้ ‎เอมิกะอาจจะรู้สึกว่าตัวเองแพ้
‎หลังจากกินข้าวเย็นกัน ‎เธอน่าจะรู้สึกว่าได้ปล่อยหมัดเด็ด
‎เธอมีความสุขเพราะเรื่องนั้น ‎ไม่ได้มีความสุขที่ไปกับเรียวหรอก
‎เป็นไปได้ไหม
‎ที่เอมิกะจะสนุกมากจนรู้สึกลอยๆ
‎- ไม่มีทาง ‎- ไม่เลย
‎ถ้าเป็นแบบนั้น ก็ควรพูดว่า ‎"อร่อยมากเลย ทุกคนต้องไปนะ"
‎- "ลองหาข้อมูลร้านสิ" ‎- หรือบอกว่า "อร่อยเนอะ พี่เรียว
‎ทุกคนต้องไปร้านนี้นะ"
‎เธอไม่พูดแบบนั้น ‎แต่บอกว่า "มีความสุขมากเลย"
‎- อี๋ ‎- โอ้โฮ ทุเรศมาก
‎- จะชวนทะเลาะชัดๆ ‎- ใช่เลย
‎ที่เธอฮัมเพลงนั่นก็ร้ายมาก
‎ดีจังที่ไม่ได้ทำงาน ‎ในคลับบริการผู้ชายที่เดียวกัน
‎ถ้าเราทำงานด้วยกัน ‎ฉันคงมีแรงจูงใจให้ตั้งใจทำงานมาก
‎แต่คงไม่อยากอยู่บ้านเดียวกับเธอ
‎ทำให้มีแรงจูงใจเหรอ
‎- ลูกสาวฉันฉลาดมาก ‎- สุดยอด
‎ก็จริง ถ้าเป็นเรื่องธุรกิจ ‎เราก็คงจะตั้งใจทำงาน
‎ชัดจนฮานะต้องรู้ล่ะว่าตั้งใจทำ
‎- รู้อยู่แล้ว ‎- ยิงกันหน้าซื่อๆ
‎อยากให้เรียวเคลียร์ตัวเองสักที
‎- แต่เรียวไม่ได้ทำอะไรผิดนะ ‎- ใช่
‎- ผมว่าเขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎- จริงเหรอ แล้วทำไมไปกินซ่า
‎ฉันว่าเขารู้
‎แต่พูดกันตรงๆ เขาออกทีวีนะ ‎เขาก็ต้อง "ได้ ไปสิ"
‎"คอร์ส 10,000 หรือ 12,000 ครับ ‎ก็ได้ เอาคอร์ส 12,000 เยนครับ"
‎ก็ต้องทำ มีทางเลือกอื่นด้วยเหรอ
‎ตอนนั้นเขาจะพูดได้ยังไงว่า ‎"ไม่เอา มีอย่างอื่นนอกจากซูชิไหม"
‎ตอนนี้ไม่เห็นรุกะเลยนะคะ
‎ห้ามลืมนะครับ เขาไปเรียนทำอาหารมา
‎- จริงด้วย เขาไปลงเรียน ‎- อะไรกันนะ
‎เขาตื่นเต้นมากเลย
‎น่าจะได้เรียนทำของอร่อยๆ มา ‎หรือว่าจะเป็น...
‎อาหารจีนที่เรียกว่าอะไรนะ
‎ชื่ออะไรนะ
‎พระสงฆ์จะ...
‎- คุณโทคุอิ ‎- เขาตื่นเต้นมาก
‎ที่เณรจะปีนข้ามกำแพงเพื่อมาซดซุปนี้
‎- มีอาหารที่ดังในแง่นี้ด้วยเหรอ ‎- ใช่
‎ซุปในตำนานเหรอ
‎อือ เขาต้องเรียนมาแน่ๆ
‎ที่ใส่เครื่องเต็มหม้อดินเผาเลย ‎ใช่ไหมครับ
‎เขาบอกว่า "เซอร์ไพรส์" ‎แต่เราไม่ได้เห็นเขาทำอาหารเลย
‎ไม่เลย
‎เขาแบบ "ยังไม่ให้ดู"
‎แสดงเป็นเขาได้ดีมากเลยค่ะ
‎โชจังอายุใกล้กับเขา ‎แล้วก็เป็นนักแสดงที่เก่งมาก
‎เขาเข้าถึงรุกะ ‎แล้วก็พร้อมแสดงทุกเมื่อ
‎นายควรไล่ผีออกจากตัวละครนั้นก่อน ‎เพื่อความปลอดภัย
‎(ห้าทุ่ม)
‎- อ้าว ‎- ฮัลโหล
‎- ว่าไง
‎เราตามหานายอยู่
‎- ทุกคนคิดถึงฉันเหรอ ‎- อือ
‎เป็นปลื้มเลย
‎นี่ เรียว ฮารุกะกับฉัน ‎มีเรื่องจะคุยกัน
‎โอเค
‎- อือ ‎- นายช่วย...
‎ทุกคนรออยู่ที่ดาดฟ้า
‎อ๋อ โทษที ตอนแรกฉันไม่เข้าใจ
‎- งั้นขอตัวล่ะ ‎- ไปดีมาดีนะ
‎- ทุกคนอยู่บนดาดฟ้า ‎- ขอตัวครับผม
‎- เรียวตลกจัง ‎- อือ
‎- ก็... ‎- ครับ
‎ฉันอยากให้คำตอบนาย ‎เรื่องที่เราคุยกันที่บาร์
‎- อ้าว นึกว่าเรื่องโปเกม่อนโก ‎- เอ๊ะ
‎- โปเกม่อนโกเหรอ ‎- ล้อเล่น
‎- อือ ‎- ก็...
‎- ผ่านมาสามวันแล้วนะ ‎- อือ
‎ตอนนั้นฉันตกใจมาก ‎ก็เลยไม่ได้ตอบให้ชัดเจน
‎ฉันไปคิดมาสักพักแล้วว่า ‎จะให้คำตอบยังไง
‎พอลองคิดทบทวนอย่างดีแล้ว...
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)